“Podróże z moją kotką”.
O literaturze i zwierzętach.
Rozmowy
o książkach, które nie przemijają
Aleksandra
Ziółkowska-Boehm z kotką Suzy, fot. arch. A. Ziółkowskiej-Boehm.
Joanna Sokołowska-Gwizdka
„Podróże z moją kotką” przeczytałam jednym tchem.
Skąd pomysł na książkę, której główną bohaterką została kotka Suzy?
Aleksandra
Ziółkowska-Boehm
– Mając w dzieciństwie psy, patrzyłam na koty życzliwie,
ale trochę z góry. Czekoladowo-złota kotka Suzy, weszła w życie
moje i mojego męża trochę nieoczekiwanie, podczas naszego pobytu
na kontrakcie w Houston w Teksasie. Suzy, takie imię jej nadał
mój mąż Norman, okazała się niezwykle inteligentna, pojętna, sprytna
i przymilna. Oczekiwała i wymagała uczuć, które też sama całym sercem
nam oddawała. Zaskoczona swoimi spostrzeżeniami, tymi jakby nie-kocimi,
bardziej psimi reakcjami Suzy, mówiłam i pisałam o niej do znajomych
i przyjaciół, aż postanowiłam napisać książkę.
Kotka
Suzy, fot. arch. A. Ziółkowskiej-Boehm
Koty w literaturze mają swoje miejsce. Jest kot
Behemot z „Mistrza i Małgorzaty” Bułhakowa. Jest legendarny paryski
kot, przynoszącego codziennie pewnej wdowie rybę złowioną w Sekwanie.
Przykładów obecności kota w utworach zarówno poetyckich, jak
i prozatorskich jest dużo. Nigdzie jednak kot nie został potraktowany
w tak antropomorficzny sposób, jak pełnoprawny partner człowieka,
z indywidualnością, charakterem, odrębnym sposobem bycia, humorami. Czy
świadomie kreowała Pani literacki świat Suzy i innych zwierząt w taki
właśnie sposób?
- Obserwując Suzy, zdumiewała mnie jej indywidualność, jej
uczuciowość, reakcje na różne sytuacje. Miała ona swój świat, wrażliwość,
wymagania i oczekiwania. Na okazaną przez nas uwagę i dbałość
odpowiadała zaufaniem i wielkim uczuciem, którym mnie i Normana
całkowicie podbiła. Oboje bardzo ją pokochaliśmy, nasze wyjazdy układaliśmy
wokół niej. Towarzyszyła nam w ponad dwumiesięcznej wyprawie do indiańskich
rezerwatów siedząc obok na specjalnym siedzeniu wpasowanym między nami
w samochodzie Jeep-Cherokee. Codziennie nocowała w innym motelu,
hotelu, podporządkowała się rytmowi dnia, nie protestowała, nie usiłowała
uciekać. Miała do nas zaufanie, że ta wyprawa ma jakiś szczególny
sens, skoro ją przedsięwzięliśmy. A swoją obecnością umilała nam niejedną
podróż.
Suzy wiele razy jeździła z nami także samolotami do Polski. Miała
swój bilet, siedziała w torbie pod siedzeniem, od czasu
do czasu kładliśmy torbę na kolanach, wystawiała pyszczek
by popatrzeć na ludzi w samolocie. Spokojnie znosiła nawet
kilkanaście godzin niewygód. Lubiła być w pobliżu nas, podążała
za nami po pokojach jak piesek, oczekując wieczorami codziennych
spacerów, w czasie których biegła obok. Rozumiała wiele słów,
np. słowo walk (spacer). Gdy je usłyszała biegła
do drzwi i czekała, aby o niej nie zapomnieć.
Uważam, że jeżeli poświęca się zwierzęciu uwagę i mówi
do niego, odpowiada uczuciem i inteligencją.
Claude na balkonie warszawskiego mieszkania na Mokotowie, fot. arch. A. Ziólkowskiej-Boehm.
Kotka
Suzy, fot. arch. A. Ziółkowskiej-Boehm.
Suzy na biurku, fot. z archiwum Aleksandry Ziółkowskiej-Boehm
Suzy
i Claude na biurku pisarki, fot. arch. A. Ziólkowskiej-Boehm.
Z Pani książki wynika, że związek ze stworzeniem
takim jak Suzy stwarza człowiekowi nową jakość życia, człowiek staje się
bogatszy o nową wrażliwość, zaczyna dostrzegać piękno i dobro tam,
gdzie dotychczas tego nie zauważał. Czy Pani swoją kreacją bohaterki celowo
nawiązywała do szalonej ciotki bogatego snoba, pokazującej mu inny świat
niż ten, w którym żył do tej pory, z powieści Greene’a „Podróże
z moją ciotką”?
- Tak właśnie się stało. W tytule celowo nawiązałam
do pięknej książki Grahama Greene’a. Suzy pokazała mi nie tylko inny świat
i jakby otworzyła na inną rzeczywistość, także wzbogaciła,
uwrażliwiła na sprawy zwierząt i w ogóle natury. Mam ogród,
o który dbam, który kwitnie od marca do listopada wciąż
innym bogactwem. Mam karmniki, jeden specjalny dla kolibrów i mam dwa
koty, które obserwują ptaki zabawnie pomiaukując. Ale zostawiają je
w spokoju uważając zapewne za część naszego domostwa.
Jakie jeszcze literackie powiązania miała Pani
na myśli, pisząc tę książkę?
- Pamiętam dobrze książki czytane w dzieciństwie
opisujące związek człowieka ze zwierzęciem, np. Jacka Londona „Biały
Kieł” czy kanadyjskiego pisarza Courwooda. Pamiętam historię o piesku
Karusku z książki Prusa „Anielka”. Duże wrażenie pozostawiła na mnie
piękna, niezwykła kronika przyjaźni z wydrą zatytułowana „Wydra Pana
Grahama”, czy „Born Free” o lwicy Elsie, której poświęcono także
film. Czytałam Audrey Topping „Charlie’s
World. The improbable adventures of a Hong Kong cockatoo and his American
family”. Jest
to opis niezwykłej 30-letniej przyjaźni z papugą. Autorka,
z którą mam wciąż kontakt, wydała poważne książki o Chinach
i Tybecie, także pełne wzruszeń opowieści o ptaku, który zdobył
serce jej i całej rodziny.
Czy Pani zamierzeniem była rola edukacyjna tej książki,
czy też rolę tę książka pełni niejako „przy okazji”.
- Zamierzeniem było podzielenie się swoimi obserwacjami,
takie czułe obserwowanie zwierzęcia. Cokolwiek przy okazji wywołuje ta książka,
to już jest sprawą odbioru. Recenzent w „Nowych Książkach” napisał,
że jest to książka o… samotności Ameryki. Brzmi interesująco,
ale nie wiem do końca, co to znaczy.
Piszę na początku „Podróży z moją kotką”, że chciałabym,
by każdemu w czasie jej lektury zrobiło się przyjemniej
i weselej.
Krzysztof Koehler, poeta i naukowiec, napisał mi: Cieszę się
na nią i ilekroć podgryzają mnie jakieś smuteczki lubię sobie
przeczytać z niej jakąś „historię”.
Pani książka jest nie tylko o zwierzętach,
ale i o ludziach. Czytając kolejne Pani książki, wchodzi się
stopniowo w świat wypełniony przyjaźniami i przyjaciółmi, dobrymi
znajomymi, wspomnieniami z różnych miejsc czy sytuacji. Pani książki są
niezwykle szczere, pozbawione fikcji literackiej, zmian imion czy miejsc. Daje
to duży ładunek emocji w odbiorze, zbliża czytelnika do Pani
życia, które jest bogate, pobudza do refleksji. Tak samo „zbudowane” są
„Podróże z moją kotką”. Codziennie spacery, codzienne zabiegi,
obserwowanie, nawiązywanie kontaktu przez człowieka z kotem, papugą,
królikiem. Właśnie ta prostota narracji, ten reportaż z życia ludzi
i zwierząt daje tak duże bogactwo treści. Czy taka właśnie, bezpośrednia
forma, jest Pani ulubioną formą wypowiedzi?
- Ta forma jest mi bliska od dawna – snucie własnych opowieści
do kogoś, do czytelnika, którego cenię i lubię. I jeżeli
zechce posłuchać – opowiem mu o swoim życiu i ludziach,
których spotykam. Także o zwierzętach, o których pisałam
np. w „Ulicy Żółwiego Strumienia”, w „Blisko Wańkowicza”
o jamniczku pisarza Dupku, i o kolejnym Bisiu.
O zwierzętach moich bohaterów pisałam także w książce „Kaja
od Radosława czyli historia Hubalowego krzyża” (o kotach, psach,
kozłach, szczurach, wielbłądach, indyku, kogucie, kurach, jaszczurce).
W książce „Dwór w Kraśnicy i Hubalowy Demon” napisałam o stadninie
koni arabskich Jerzego i Anny Bąkowskich. Ich córka Ewunia,
która kochała wszystkie zwierzęta, miała szczególny kontakt z końmi,
z którymi spędzała długie godziny. Na przykład dokarmiała smoczkiem
młode źrebaki, które wymagały specjalnej opieki. Inne, starsze podążały
za nią po okulniku jak pieski. Jej ulubione konie to Irenka
(arabka wierzchówka, która urodziła się z krzywą szyjką). Hodowała także kury i prosięta.
Ewa
Bąkowska opisana w książce „Dwór w Kraśnicy i Hubalowy Demon” w dzieciństwie z
koniem.
Ewa
Bąkowska opisana w książce „Dwór w Kraśnicy i Hubalowy Demon” w dzieciństwie z
koniem Irenką.
Książka o kotce Suzy składa się z dwóch części:
z życia tytułowej bohaterki Suzy i jej otoczenia oraz wspomnień
o zwierzętach pisanych przez inne osoby. Co kierowało Panią przy
dokonywaniu takiego wyraźnego podziału?
Chciałam pokazać, jak wiele osób, dziennikarzy, aktorów, nauczycieli,
poważnych, często ze znanymi nazwiskami, jak Szymon Kobyliński (krótko
przed śmiercią przesłał mi swoją kocią opowieść), Zofia Korbońska,
Jagienka Wilczak, podziwia i dba o koty. Pokazałam, że jesteśmy
w całkiem dobrym towarzystwie.
Jak odnosili się Pani przyjaciele i znajomi
do takiego pomysłu na książkę?
- Posłałam fragment Szymonowi Kobylińskiemu, który mnie zachęcał
pisząc, zacytuję jego list (jest w książce „Nie minęło nic prócz lat”):
Śliczny kawałek o podróżniczce-automobilistce Suzy. Kto wie, a nuż
dołączysz do pisarzy takich, jak Karel Capek, Kipling, London czy
Dygasiński lub niezapomniany Grabowski z Pucem i Bursztynem,
a więc literatów sławiących urok i wdzięk zwierzęcia u boku. Ów
fragment dowodzi, że masz odpowiednie wyczucie sprawy, czy raczej ten
zmysł czułej obserwacji. Oby tak dalej i obficiej!
Mój mąż Norman, nie mówiący po polsku, bardziej ten temat
rozumiał niż polskie zawiłości historyczne, którymi zajmowałam się wcześniej,
i o których próbowałam mu opowiedzieć. Był wręcz entuzjastą tej książki.
Mój syn – Tomek, architekt i fotoreporter – patrzył na mnie
trochę ze zdumieniem, mówił: Mamo, uważaj, by nie odebrali cię
jako ekscentryczkę, niektórzy znajomi w Polsce byli – powiedzmy –
sceptyczni. W Polsce, jak mi napisał przywoływany wcześniej Krzysztof
Koehler, wciąż zwierzęta są tematem do końca nie ujętym i traktowanym
jako sprawa prywatna.
Norman
Boehm z kotką Suzy, Crazy Horse Memorial, South Dakota,
fot. arch. A. Ziółkowskiej-Boehm.
Gdy wydawca ogłosił książkę na drugim miejscu bestselerów roku
2002, które zdobyła będąc tylko dwa miesiące na rynku, gdy została
wybrana przez księgarzy w Polsce „książką tygodnia” (ostatniego tygodnia
grudnia 2002), jakby wszyscy sceptycy zmienili zdanie i mówili,
że stało się to po lekturze. Przyznam, że i ja się bałam,
żeby to nie była książka „kici, kici”, tylko życzliwa i przyjazna,
ale też z dystansem do tematu.
Największą bodaj radość sprawiła mi słynna warszawska Księgarnia Naukowa
im. B. Prusa, która całe okno wystawowe poświęciła specjalnie
tej książce.
Okno wystawy księgarni im.B.Prusa w Warszawie
W jakim momencie Pani działalności pisarskiej
powstała ta książka?
- Przez trzy lata współpracowałam z Jerzym Giedroyciem
przy tomie z cyklu Archiwum Kultury, który ukazał się tuż
po jego śmierci „Korespondencja: Jerzy Giedroyć – Melchior Wańkowicz”.
Opracowanie listów, przypisy, wstęp, ustalenia, które konsultowałam
z Redaktorem, dotyczyły nieraz trudnych tematów. Dotyczyły okresu tuż po wojnie,
trudnych lat emigracji politycznej. Konflikty, nieporozumienia, różnice zdań,
wyroki wydawane na kolegów, ostracyzm, wielka i mała polityka – były
tematem wielkiej emigracji tych lata. Mając dostęp do archiwum Wańkowicza,
bo jest ono zapisem testamentowym pisarza w moim posiadaniu, znając więc
pewne sprawy od jego strony, musiałam niejako walczyć o jego –
ogólnie mówiąc – sprawy i jego dobre imię.
Nie przeciągając już tego zagadnienia, chcę powiedzieć, że niełatwo mi
było, osobie urodzonej kilka lat po wojnie, zmierzać się z tematyką
i problemami, które znam jedynie z dokumentów. Spoczywał na mnie
obowiązek obrony imienia pisarza, a jednocześnie byłam pod wielką
presją wielkiego Redaktora paryskiej „Kultury”. Wymieniliśmy wspólnie ok. 300 listów
i faxów, pojawiały się konflikty i ostrości, zawsze jakoś
wyprostowujące się.
Po takiej pracy dokumentalisty chciałam mieć swoistą przerwę i…
napisałam książkę, której pisanie było dla mnie swoistą terapią. Chcę
wspomnieć, że Jerzy Giedroyć lubił zwierzęta i od czasu do czasu
pytał mnie – jak pani koteczka?…
Aleksandra
Ziółkowska-Boehm z kotką Suzy, fot. arch. A. Ziółkowskiej-Boehm.
„Podróże z moją kotką” wyszły również w Ameryce
po angielsku. Jak książka została odebrana przez angielskojęzycznego
odbiorcę?
- Była to moja druga (po książce na tematy
Indian) książka w języku angielskim, która ukazała się
w Stanach. Przeczytałam piękną opowieść o nawiązanej bliskości
niewidomego z psem, i napisałam do wydawcy – Purdue
University Press (West Lafayette, Indiana), że ja mam
podobną książkę… o nawiązanej szczególnej bliskości z kotem. Dostałam
mailem odpowiedź, aby przysłać fragment, potem drugi mail, by przysłać
więcej i niebawem zaproponowano mi podpisanie umowy.
Co mnie ucieszyło, że książkę nie wydał wydawca, który „kocha
koty”, tylko uniwersyteckie wydawnictwo, które drukuje piękne książki. Purdue
University szczyci się wysokim poziomem studiów weterynaryjnych (College
of Veterinary Medicine).
Książka ma tytuł „On the Road with Suzy. From Cat to Companion” (ISBN 978-1-55753-554-2).
Pojawiły się ładne recenzje i głosy, między innymi wspominanej
wcześniej autorki książek Audrey Ronning Topping.
Dwa rozdziały w książce są pióra mojego syna (Thomas Tomczyk) –
na temat amerykańskiej „farmy dla kotów” (A Second Chance Farm)
i na temat zwierząt w Indiach (Animals in India). Zacytowany
jest Mahatma Gandhi, że… wielkość narodu i jego postęp moralny może
być oceniany według sposobu, norm, w jaki traktuje zwierzęta (The
greatness of a nation and its moral progress can be judged by the way
its animas are treated).
Książka miała już kilka wydań, a Pani nadal ma
spotkania z czytelnikami, których ujęła Suzy i stworzony przez
Panią literacki świat. Proszę o tym opowiedzieć.
- „Podróże z moją kotką” w języku polskim miały
dwa wydania, na spotkaniach nieraz jestem pytana – czy napiszę dalszy ciąg
przygód Suzy. Amerykańskie wydanie „On the Road with Suzy From Cat
to Companion” ukazało się w 2010 roku i wciąż ma dodruki.
Wydawca amerykański – widząc, jakie ten tytuł ma powodzenie, wysyła mi do wewnętrznych
recenzji teksty, nad których wydaniem się zastanawia.
Niemałą radość sprawia mi, że książka miewa się dobrze…
(ale kotom tego nie mówię…).
Polskie wydania "Podróży z moją kotką"
Angielskie wydanie „On the
Road with Suzy. From Cat to Companion”
“I am a cat lover as well as a friend and admirer of Dr.Aleksandra Ziolkowska-Boehm
other fine publications and books.
I am sure that all animal lovers will find it
truly wonderful, and all thinking people, even if they hate cats, will
find it a profound, sensitive, insightful and funny book. Dr. Aleksandra's understanding of cats, and
animals in general, goes beyond our common need for the unconditional
love we receive from our pets. It reaches into our deepest feelings and
spiritual needs in line with the Taoist and Buddhist philosophy of wisdom
and compassion: that the belief in an absolute unity transcends all
divergences, and all life is seen to be but forms of the Primal One.” Audrey Ronning Topping /acclaimed author of six books and a prize-winning photojournalist/.
*
“Aleksandra
Ziolkowska-Boem should be highly commended for writing a book that conveys so
well the author’s appreciation and compassion for animals”.
Robert Ackerman
*
“I have always liked cats admiring their
grace, cleanliness and even their "quirks" that are interesting to
say the least. The wonderful story about the very special cat Suzy gave me a
new dimension of admiration for cats. Reciprocating with love, devotion and
faithfulness is a cat's reward for that given to them by humans. The book by
Aleksandra Ziolkowska-Boehm is definitely a "good read". “
Carl Boehm
*
“I always like dogs and whole my life I had
a one around me. Cats - in my opinion - were too self absorbed and aloof. After
reading "On the Road with Suzy: From Cat to Companion" I decided to
have a cat. Now, just one month later, I am in love with him and became a great
admirer of all cats. My cat is very independent in a way that I respect him,
but he is so loving and giving that I love him. Aleksandra Ziolkowska-Boehm did
a miracle with me, and I am very thankful! “ Bill Smart
*
"Many
people would question Aleksandra's and her husband's decision to embark on a
2.5 months motor trip accompanied by their cat Suzy. Cats are generally
considered not to enjoy automobile transportation. Then, we learn about thus
special feline... calm, collected, warm, friendly; devoted and loving even
under what must have been trying situations. Surely, Suzy has to be remarkable,
unique and even brave to face challenges most cats never encounter. I can
understand how she became a focal point and an integral member of the family. I
wish Suzy many, many happy years.
What a beautiful book about the bond between a cat and humans!"
Mary
Salkind, The Bond between a cat and humans, ALIBRIS, Sep. 10, 2010
*
“After reading "On the Road with Suzy" the first time, I was
left with the feeling of why and how could I have always disliked cats as many
others do. Surely, no one could dislike the sweet and loving Suzy. So, I reread
Aleksandra's book and came to the conclusion that the love, caring and devotion
she and her husband extended towards Suzy may have became a challenge to her.
Her qualities of affection and faithfulness were almost like those of a
dog but tempered a bit by the normal aloofness and pride of a cat. However,
when it was time to be affectionate, loving and faithful, Suzy responded. She
is a remarkable feline and most interesting to read about!”.
David Keller, GOOGLE
BOOKS
*
“If Suzy could talk and probably
does in cat language, I believe she would say to Aleksandra and Norman: "I
really love you for taking me in from stray status, for being with me during my
pregnancy and birth on my five beautiful kittens, for striving to find good
homes for my kittens because it was impossible to keep them, for always having
time for me and tolerating my cat quirks and antics, for caring for me in
sickness and in health, for always showing your love, affection and pride in me
(and bragging about me too). You two are truly cat people, co we are a
threesome"
This is a remarkable tale about a
wonderful cat! “. John Carr,ALIBRIS,
September 2010
*
“Doctor Aleksandra is an animal lover. Her compassion for her cat,
Suzy, makes this a book of discovery and adventure for all animal lovers.
Suzy found the Boehms, and stalking around their Houston
apartment, won their hearts and soon became a member of the family. She
accompanied them on trips either by auto or plane, a loving companion. Aleksandra understood the need of compassion and love for animals,
and they related to her. A description of a long cross-country trip with
husband, Norman is hilarious, as they must make accommodations before and
during the trip. Suzy survives and explores her new surroundings in Delaware.
Later on Suzy even flies to Poland with her owners. This is truly a couple who enjoy and deeply care for the welfare
of their animals”. Florence Waszkelewicz Clowes, The
POLISH AMERICAN JOURNAL, Boston, NY, September 2010
*
This book
created a new feline heroine Suzy. Like other known animals heroes , such as
Lassie, Rin Tin Tin, she is a real and truly remarkable creature. We observe
her over a 13 years period - since as stray cat she found herself the right
couple - humans beings who welcomed her and who made life changes for her
addition to the family. Suzy accompanied them on their trips, was in Indian
territory for over two months, (and always stoic as an Indian), oversees many
times, in her lady friend Aleksandra's - country - Poland.
She dedicated herself completely to that remarkable couple and enriched their
lives.
This is truly an amazing story how humans and animals can fit into each other's
lives and make a wonderful loving group.
Traveling with Suzy from Houston, Texas living in Wilmington, Delaware and
traveling overseas is now part of the great literature about the animals and
their bond with humans.
That book reminds me of RING OF THE BRIGHT WATER by Gavin Maxwell. Mr. Graham
and his Mij the otter are truly remarkable like Suzy and her devoted couple
Aleksandra and Norman. Bill Adams, Amazon
*
What a wonderful
tale! Suzy, the homeless Texas cat, won the hearts of a caring couple visiting
her state. Their travels and experiences provide a heart warming rendition of
how a devoted feline and loving humans bond and the happiness each brought to
the other. George Mitchell, ALIBRIS
*
The reader does not have to be "cat
person" to enjoy the heart-rending story of Suzy. Homeless, she adopted a
concerned couple as only a cat can. Always appreciative and devoted to her new
family, Suzy brought them untold happiness and joy in their travels together.
Wonderful book! Henry Albright, ALIBRIS
* I do admire your writing a great deal – it is as if
you are speaking to the reader.And I do
review a great many any books Florence Clowes, Vero Beach, Florida,
11/22/2013
*
After reading "On the Road with Suzy" the first time, I was
left with the feeling of why and how could I have always disliked cats as many
others do. Surely, no one could dislike the sweet and loving Suzy. So, I reread
Aleksandra's book and came to the conclusion that the love, caring and devotion
she and her husband extended towards Suzy may have became a challenge to her.
Her qualities of affection and faithfulness were almost like those of a dog but
tempered a bit by the normal aloofness and pride of a cat. However, when it was
time to be affectionate, loving and faithful, Suzy responded. She is a
remarkable feline and most interesting to read about! David Keller, Google
*
What a fantastic feline! Suzy accommodates herself to
travel by automobile, train or airplane. At the same time, she exudes love and
devotion to her owners under any circumstances. All readers will enjoy a true
story of the bond between animal and humans. John Harrison, Google
*
Suzy and her travels are wonderful reading. The author
has cleverly personified a precious “tortoise shell” cat relating all her experiences
both good and bad. Then, she exemplifies how the ever-adaptable Suzy basked in
the aura of the good ones and triumphed over the bad ones.
Matt
Burke, Trove, Australia
*
This is the story of a deepening
relationship between a couple and their cat, written by an award-winning author
and filled with insightful comments about cat behavior and the nature of the
human-feline bond. The episodes in this book will delight and inform other 'cat
people' and will leave readers with a new understanding of the way interactions
with animals transform our lives. AbeBooks.com
*
The story of Suzy the cat is a remarkable one. Not
only did she win the hearts of her owners, she converted them to “cat people”.
For those who expound their hate for cats, I would challenge them to read this
book. Such an education about felines would be good for them.
Lori
Martin, Book Depository
*
“(...)Not only am I under cat’s magic, but recently in
the bookstores Nowy Swiat presented the book written by Aleksandra
Ziolkowska-Boehm. That eminent writer and reporter, now living in the USA, has
written over 250 pages dedicated to animals, particularly to cats. What a
wonderful book! It is full of wisdom and fun and close to some metaphysics in
analyzing interpersonal relationships between people and animals. The people
who share a love for animals, are like a garden of similar beautiful human beings,
sharing in the beauty of the whole world of living creatures. Animal brothers
are our relatives. It is not difficult to understand and follow.
Cats have special mystery and mystic around
themselves. They go their own way, follow their own paths, more than dogs.
Independent from people, they live the way they like. They love the night more
than the day, they can be critical, moody… and those are the reasons that some
people believe that cats are not faithful and haughty, but superior. It is not
true! The contact with cats is very different than with dogs, more
intellectual. (…) Aleksandra Ziolkowska-Boehm in the second part of the book
includes cat’s stories from her friends and acquaintances. What a gallery! One
cat loved to listen to a violin quartet, the other loved to take a snooze on
freshly washed and dried laundry, and the cat of an actress from Krakow has a
party for his birthday , the people bring him presents, and he with some
disdain looks at everybody.(…)”.
Leszek
Zulinski, Le chat fatal, TRYBUNA, 06-12-2002
.
“The newest book written by Aleksandra
Ziólkowska-Boehm, who for more than 10 years now has lived in the USA. “Travels
with my cat” reminds me of the famous book by Graham Green “Travels with my
aunt”. Greene shows the London snob, whose aunt makes him more human by taking
him into new avenues of adventures and surprises, and about a world he never
knew existed. In Ziólkowska’s book, the story of the cat who received the name
Suzy opens to the writer a new world she hadn’t known, giving new sensitivity,
appreciation and observation of beauty surrounding life and world .(…) The book
shows other stories about dogs, cats, parrots and opossums and rabbits, but
mainly it is about cats. It’s a chronic of days when people open their lives to
a new animal and to their different outlook and personality. The chronic is
full of drama, lost and found cats, and misunderstandings, happy returns, moving
to new homes and new cities and even final goodbyes. I promise that none will
finish the story about Latik with a dry eye. The instruction about how to give
a pill to a cat can be included as one of the most funny stories written about
cats.(…)”.
Gwidon
Znajco, Kociopolacy, NOWE KSIAZKI Nr 1, 2003
.
“The Cat who enters into literature
Suzy, the heroine of the book, is a chocolate-black
beauty from Texas with charm who jumps into literature. (…) Someone said that
the world is divided into cat and dog lovers, Aleksandra Ziólkowska-Boehm is
known from her book as a lover of all animals.
The accomplished writer who has written many books
dedicated to historical and eminent problems, now writes 250 pages dedicated to
Suzy, Tuffy, Kubus, etc.(...).The book shows the American and Polish cats,
about those who have owners, and about strays. The book is also about the
people –how they react to each other, and to other animals.
-When the people brag about their children, they make
each other jealous and unhappy; when they talk with pride and joy about their
animals, everyone listens with a smile and immediately shares their own
stories.
Aleksandra Ziólkowska-Boehm has her own unique style.
She has a way of showing the details, names, facts, so the world she writes about
is real and leaves a permanent impression in our minds and hearts. None can
stop reading the book until they finish. And everyone feels happy during the
reading and thereafter. The book makes people happier and more joyful.”.
Anna Bernat, ZYCIE, Warszawa, November 15, 2002
.
„(...)Aleksandra Ziółkowska-Boehm writes about every
day events of life with her cat Suzy, about trips in the US and to Poland, also
about Suzy’s kittens and other cats. She also writes about other animals that
were living in her house, whom she took care of, or whom she met in different
circumstances. In the second part of the book, there are stories written by
other people about their cats. In the end, there is a beautiful poem written by
the Nobel prize winner, Polish poet Wislawa Szymborska “The cat in the empty
house”.
The book shows how true friendship can be built
between animals and people. We all are created by the same God; we are all
inhabitants of the same globe.”.
Ewa Hellenska, "Cats", NOWINY, January 2003
.
“The cat is the creation that probably is the most
wonderful deed of the Creator”, these words can be a motto for this beautiful
book”.
Janina
Podolska, GAZETA WYBORCZA, Lodz, November 132002
.
(...)”The wish of the authoress is that everyone who
reads the book would feel happier and contented. This is a very sympatic book
and makes peoples’ souls fly. (…) Suzy is a great traveler, she flys by plane
to Poland, she accompanies Ziolkowska-Boehm and her husband on trips in the
States. She likes her escapades; they are better then a cat’s kennel. Suzy
seems to be a cat with a great experience and knowledge of the world”
Maja E.Cybulska „About Cats”,TYGODNIK POLSKI, London, England, March 8,
2003
.
„Travels with my Cat” is a book enriched with care,
good feelings and love towards all our “smaller brothers”. The authoress writes
mainly about cats, but also about dogs, parrots and other animals. She shows
how to understand that animals are our true friends, and that they are so
helpless in the modern world cruelly taken over by people” (...).
Renata
FijalkowskaWEGETERIANSKI SWIATNr 12 (83) December 2002
.
„Suzy has big amber eyes and chocolate color with a
gold flair. She is the main character of the book “Travels with my cat” by
Aleksandra Ziolkowska-Boehm. When the authoress took care of a stray cat, she
didn’t know much about cats, but now, she is a great admirer and has a good
knowledge of them. The book is filled with touching and funny stories about
cats other than Suzy and animals, like dogs, opossums, parrots and rabbits”.
„Kocie
opowiesci”, GAZETA POMORSKA, Bydgoszcz, January 18/19,2003
.
„The authoress draws multicultural feline-people
relationships that take place in the USA, in Europe, in Texas, Delaware, New
York, London, Torun and Jazgarzewo… Beside cats and people and very objective
stories about them, there are also tales about other animals that don’t speak
the human voice – dogs and parrots.The
animals are partners and friends, although the writer tries not to
anthropomorphise them. They don’t possess, as in fairy tales about animals, the
human virtues and weaknesses. Those in “Travels with my cat“ are always cats or
dogs and as cats and dogs, are respected by the authoress. Sometimes we feel in
a very agreeable way, that owners of the animals are changing character to be
more like the animals taking on their more admirable attributes such as
intelligence, courage and tolerance of four legged creatures. The humans take a
good example from them.From city loving
inhabitants, they change into country loving people, from malcontents – into
happy people contented with everyday blessings. Providing happiness and
contentment is another wonderful virtue of this warm – but not in a sentimental
way – book. The world in which people live together with animals is probably
the best of the world.
I assure everyone reading the book will be happier, as
the authoress wanted.”
Joanna Rostropowicz-Clark „About Cats (and dogs) in
different way”, NOWY DZIENNIK, (New York) May 9, 2003”
*
."I have received 'On The Road With Suzy' yesterday and read it in one
sitting with great pleasure. I am sure that all animal lovers will find
it truly wonderful, and all thinking people, even if they hate cats,
will find it a profound, sensitive, insightful and funny book. Dr.
Aleksandra's understanding of cats, and animals in general, goes beyond
our common need for the unconditional love we receive from our pets. It
reaches into our deepest feelings and spiritual needs in line with the
Taoist and Buddhist philosophy of wisdom and compassion: that the belief
in an absolute unity transcends all divergences, and all life is seen
to be but forms of the Primal One." - Audrey Ronning Topping, acclaimed
author of six books and a prize-winning photojournalist.
*
Dear Aleksandra,
My husband, Bruce Johansen, gave me your email address so I could contact you. ....
I recently finished reading your delightful book about Suzy and other pets. When I was six, I was given my first cat. Her name was Susie. I, of course, immediately identified with your Suzy. My Susie was pretty special too. She always slept with me, and one night she gave birth to a litter of kittens in my bed. I woke up to that amazing surprise.
Your Suzy was extraordinary in that she was so friendly and would take walks with you and travel too. She reminds me of a wonderful cat we had whose name was Itty Bitty. Bruce used to go to work at UNO on his bicycle very early in the morning about 4:30 AM. One morning a small white calico cat ran up to him and began to circle his legs meowing. He brought her in, and after checking with the Humane Society and finding out nobody was looking for her, we kept her. Itty was incredibly personable. She used to love to sleep on Bruce's legs when he was lying on the couch watching TV. She slept with us at night and with our Chihuahua, Sammie, during the day. She loved to keep me company in the vegetable garden. She also, unfortunately, liked to sunbathe. She developed cancer in one ear that wasn't diagnosed in time. I later found out white cats shouldn't be out in the sun because of this. She had surgery, but it didn't fix the problem as the cancer had metastasized. We had to put her down, which was one of the hardest things I've done. I swore never to have another cat. When Sammie couldn't find Itty, she went down to the basement to a cube Itty would lie in sometimes. Sammie was so distraught that she howled and howled. I realized that we had to get another cat for the dog!
We now have Evangeline. She came with paperwork that said she was a Torby, a cross between a tabby and a tortoise. She has long hair which is striped in places and spotted in other places. She's beautiful and very large. We think she might be a Maine Coon Cat.
She was a rescue, and it became obvious to us that she had been abused. She is still shy and very independent. She has warmed up to us and loves to have Bruce brush her, but she doesn't like strangers. When she sees someone approaching our house, she growls and instantly hides. She and the dog are good friends, even though Evangeline doesn't sleep with Sammie. They do greet each other and are companionable.
Thank you Aleksandra for writing such an engaging book. We are both animal lovers!
...Pat Keiffer, Omaha, Nebraska, 01.01. 2021
*
